Sınırlar
Bir simülasyonun bir yerde bitmesi gerekir. Izgaranın kenarında ne olduğu, alanın açık uzayın küçük bir parçası mı, tekrar eden bir yapı mı, yoksa kapalı bir kutu mu gibi davrandığını belirler. Her kenar çifti (sol/sağ ve üst/alt) Simülasyon bölümünden ayrı ayrı ayarlanabilir.
Soğurucu
Bölüm başlığı “Soğurucu”
Varsayılan budur. Alan, mükemmel eşleşmiş bir katmanla çevrilidir; alandan çıkan ışık, uzay sonsuza dek sürüyormuş gibi kaybolur.
Düz bir kayıplı katman işe yaramaz: malzemedeki ani değişim, ışığı yüzeyinde yansıtır. Mükemmel eşleşmiş katman, en azından sürekli denklemlerde, dalga empedansı her açıda ve her frekansta boş uzayla eşleşecek şekilde kurulur. PhotonLab bunun konvolüsyonel biçimini (CPML, Roden ve Gedney, 2000) ve yavaş değişen alanları da soğuran karmaşık frekans kaydırmalı germeyi kullanır.
Kendi kodunuzla karşılaştırmak isterseniz ayrıntılar:
- kalınlık: ızgaranın on altıda biri, 10 ile 20 hücre arası;
- kayıp profili σ(d) = σmax · (d/T)4, burada σmax = 1,2 × 0,8 · (m + 1) / (η Δx);
- αmax = 0,05, katmanın içine doğru doğrusal azalır; κ = 1;
- manyetik düğümler elektrik düğümlerinden yarım hücre daha derindedir ve katsayıları orada hesaplanır.
160 hücrelik bir test ızgarasında bu katmandan gelen yansıma, gelen darbenin 87 dB altındadır (bkz. Doğrulama). Uygulamada katman taralı çizilir. İçindeki alanlar fiziksel değildir; oraya prob ya da kaynak koymayın.
Periyodik
Bölüm başlığı “Periyodik”Sol kenar sağ kenarda devam eder (ya da üst kenar altta). Alan, sonsuz ve tekrar eden bir yapının tek bir periyodu olur: bir ızgara, bir fotonik kristal levha ya da kenar kırınımı olmayan sonsuz genişlikte bir düzlem dalga. Periyodik kenarlarda soğurucu katman yoktur.
Alan kenarda sıfırda tutulur. TM’de bu kenarı mükemmel bir elektrik iletkeni, TE’de mükemmel bir manyetik iletken yapar. Dört kenarda da ayna kullanarak kapalı bir kovuk kurabilirsiniz: içinde kayıp yoksa enerjisi sabit kalır ve probun spektrumunda kovuğun rezonansları görünür.